Шырав
Шырав ĕçĕ:
Каҫ пуласпа хваттере ҫитсен, мана хирӗҫ Аграфена Федоровна мӑкӑртатса тухрӗ.
III // Анатолий Емельянов. Емельянов, А.В. Кӑвайт ҫутисем: калавсем. — Шупашкар: Чӑваш АССР кӗнеке издательстви, 1964. — 153 с. — 73–85 с.
Эпир Аграфена Федоровнӑпа иксӗмӗр пӳрте кӗрсенех пирӗн чӳрече умӗнчен Филипп Петрович утса иртрӗ.
III // Анатолий Емельянов. Емельянов, А.В. Кӑвайт ҫутисем: калавсем. — Шупашкар: Чӑваш АССР кӗнеке издательстви, 1964. — 153 с. — 73–85 с.
Виҫӗ лавпа килнӗ виҫӗ ҫамрӑк каччӑ пӗр вӗҫӗм куҫҫульне шӑлакан Аграфена Федоровнӑна лӑплантарчӗҫ.
III // Анатолий Емельянов. Емельянов, А.В. Кӑвайт ҫутисем: калавсем. — Шупашкар: Чӑваш АССР кӗнеке издательстви, 1964. — 153 с. — 73–85 с.
Эп хурала вырнаҫатӑп, Аграфена Федоровна — ача яслинче ӗҫлеме пуҫлать.
III // Анатолий Емельянов. Емельянов, А.В. Кӑвайт ҫутисем: калавсем. — Шупашкар: Чӑваш АССР кӗнеке издательстви, 1964. — 153 с. — 73–85 с.
Эпир карчӑкпа, тӑхта, то ишь Аграфена Федоровнӑпа иксӗмӗрех пурӑнатпӑр.
III // Анатолий Емельянов. Емельянов, А.В. Кӑвайт ҫутисем: калавсем. — Шупашкар: Чӑваш АССР кӗнеке издательстви, 1964. — 153 с. — 73–85 с.
— Тимофей атте патне кайӑр, е дворовӑй пӳртне кайӑр, е тата Назар Тарасыч патне, е Аграфена кайӑкҫӑ патне кайӑр.
Кантур // Николай Степанов. Тургенев И. С. Сунарҫӑ ҫрса пынисем: калавсем. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1949. — 172 с. — 128–147 с.
Анчах эпӗ сирӗнтен ҫакна ыйтасшӑн, колбаса-тавраш тӑвас тетӗр пулсан, сирӗн Гапка юнтан та салӑран питӗ лайӑх колбасасем тӑваканччӗ, ун чухне эсир пӗр мӑшӑр колбасине ман пата та ярӑр, манӑн Аграфена Трофимовна ҫав колбасана питех те юратать».
V сыпӑк // Ярукка Сантри. Гоголь Н.В. Иван Иванович Иван Никифоровичпа мӗнле хирӗҫсе кайни: повесть. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1951. — 72 с.
Аграфена ятлӑччӗ хӗрӗ.
Чӗрӗ вилӗ // Александр Артемьев. Тургенев И.С. Пиравйхи юрату: повеҫсем, калавсем, прозӑллӑ сӑвӑсем. — Шупашкар: Чӑваш кӗнеке издательстви, 1982. — 176 с. — 143–155 с.
Майор Аграфена Ивановнӑна уринчен лапкаса илчӗ, ыттисем вара чӗлхисемпе чаплаттарса тӑчӗҫ.Сам майор потрепал Аграфену Ивановну по ноге, прочие пощелкали языком.
Кӳме // Михаил Рубцов. Николай Гоголь. Повеҫсем; вырӑсларан Михаил Рубцов куҫарнӑ. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1952. — 3–38 с.
Полковник алкум ҫинчен анса Аграфена Ивановнӑна пуҫӗнчен тытса пӑхрӗ.Сам полковник, сошедши с крыльца, взял Аграфену Ивановну за морду.
Кӳме // Михаил Рубцов. Николай Гоголь. Повеҫсем; вырӑсларан Михаил Рубцов куҫарнӑ. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1952. — 3–38 с.
Генерал, чӗлӗмне ҫӑварӗнчен кӑларса, Аграфена Ивановна ҫине кӑмӑллӑн пӑхса илчӗ.Генерал, опустивши трубку, начал смотреть с довольным видом на Аграфену Ивановну.
Кӳме // Михаил Рубцов. Николай Гоголь. Повеҫсем; вырӑсларан Михаил Рубцов куҫарнӑ. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1952. — 3–38 с.
Кӗсрене Аграфена Ивановна тесе чӗннӗ-мӗн: вӑл, ҫирӗпскер, кӑнтӑр енчи хитре хӗр пекех тӳрккескер, крыльцана урисемпе тапса янратса ячӗ те сасартӑк чарӑнчӗ.
Кӳме // Михаил Рубцов. Николай Гоголь. Повеҫсем; вырӑсларан Михаил Рубцов куҫарнӑ. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1952. — 3–38 с.
«Ну, ну, Аграфена Ивановна», — терӗ салтак, ӑна алкум патне ҫавӑтса пырса.«Ну ж, ну! Аграфена Ивановна!» — говорил он, подводя ее под крыльцо.
Кӳме // Михаил Рубцов. Николай Гоголь. Повеҫсем; вырӑсларан Михаил Рубцов куҫарнӑ. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1952. — 3–38 с.
«Турӑҫӑм — тухтӑр, ҫынна мӗн пулнине пӗлместӗп эпӗ: хӑйӗн пӳлӗмӗнчен тахҫантанпах ӗнтӗ тухмасть, алӑка питӗрсе лартнӑ хӑй, эпӗ хушӑкран пырса пӑхрӑм та: вӑл шак юн ҫинче выртнине куртӑм; куртӑм та кӑшкӑрса ятӑм, вӑл мана алӑк урлӑ: «нимех те мар, Аграфена Антоновна», — тет.
XXIX // Николай Сандров, Владимир Садай. Чернышевский, Николай Гаврилович. Мӗн тумалла?: роман; вырӑсларан Николай Сандров, Владимир Садай куҫарнӑ. — Шупашкар: Чӑваш АССР государство издательстви, 1957. — 495 с.
- 1